SKINS A 200 długie getry kompresyjne

Gdy sam potrzebuje coś kupić biegowego czytam dużo opinii. Niektóre są bardzo długie i nieczytelne inne są zbyt ubogie, ale są na szczęście też takie, które zawierają wszystko to co potrzebne bez zbędnych dodatków. Cenie sobie bardzo szczerość, przecież nie ma produktów idealnych. Sam nie jestem pisarzem czy dziennikarzem, ale w recenzjach, które piszę staram się zawrzeć najważniejsze rzeczy, których sam bym szukał.

Jakiś czas temu firma SKINS dostarczyła mi ich produkt do testowania. Były to długie getry kompresyjne  A 200. Wiedziałem, że na rynku jest kompresja w postaci opasek na uda, łydki czy koszulek, ale nie wiedziałem, że istnieją długie getry. Do tej pory biegałem i biegam w opaskach na łydki, które świetnie się spisują więc do testów produktu firmy SKINS przystąpiłem z wielką ochotą.

Getry dobieramy na podstawie wzrostu i wagi. Inaczej niż w produktach innych firm gdzie ocenia się obwody łydki czy uda. Czy to dobrze? Początkowo podchodziłem do tego sceptycznie, ale koniec końców getry pasowały bardzo dobrze. Nie zsuwały się podczas biegu, nie krępowały ruchów. Nie mam nic do zarzucenia pod tym względem,

Materiał: Bardzo przyjemny dla skóry. Płaskie szwy nie powodujące obtarć podczas długich biegów. Materiał z, którego są wykonane getry firmy SKINS zapewnia odpowiednią temperaturę dla mięśni zarówno w ciepłe jak i zimne dni. Biegałem w nich w lecie, w deszczu i za każdym razem spisywały się bez zarzutów. Kolejnym plusem na rzecz materiału jest fakt, że firma produkuje getry stosowane w profilaktyce niewydolności żylnej. Materiał szybko schnący co według mnie jest już standardem. Posiada właściwości antybakteryjne.

Funkcjonalność: Getry prałem ręcznie. Nic się z nimi nie działo jak do tej pory-dalej dobrze leża na nodze,  a korzystam z nich już kilka miesięcy. Brak brzydkich zapachów.

Kolorystyka: Nie mają 'szałowych' kolorów i wzornictwa. Mimo to getry bardzo dobrze się prezentują!

Czy to działa? Działa i to bardzo dobrze. Kompresja jest na wysokim poziomie. Nieustępująca innym wiodącym markom. Nie będę pisał tu o samej kompresji bo temat jest już mocno wyczerpany i większość ludzi zna zalety kompresji. Jednak jakby ktoś nie wiedział. Kompresja opóźnia moment zmęczenia włókien mięśniowych albo całkowicie go niweluje. Dlaczego? Poprawi krążenie krwi co ułatwia dostarczenie odpowiedniej ilości tlenu oraz rozprowadzenie kwasu mlekowego powstającego w trakcie wysiłku. Minimalizuje mikrouszkodzenia powstające w trakcie wysiłku. Ja sam zauważyłem na sobie, że gdy odczuwam bóle łydki-stara kontuzja i założę kompresje, która mocno opina mięśnie nie odczuwam wtedy bólu! Czy to magia? Nie to fizjologia, a przy okazji trzeba wierzyć, że to pomaga! Pomoże w uzyskaniu lepszych wyników, podniesie nasz próg wytrzymałości, ale ciężkich treningów nie zastąpi! To nie czarodziejska różdżka, ale bardzo pomocna rzecz!

Czy tylko w trakcie wysiłku? Oczywiście w produkcie firmy SKINS można chodzić po treningu, zawodach co przyspieszy proces regeneracyjny! Jednak firma SKINS przygotowała produkt przeznaczony stricte do regeneracji, ale o tym innym razem!

Czy polecam? Jeśli ktoś lubi biegać w długich getrach (ja biegam tylko zimą, takie przyzwyczajenie), ceni sobie kompresje i wygodę to gorąco zachęcam do zapoznania się z produktem firmy SKINS. Nie będą to pieniądze wyrzucone w błoto! Co prawda nie są to super tanie getry, ale nie są też najdroższe, a według mnie mają bardzo dobry przelicznik ceny do jakości! Czy sam bym kupi gdyby nie dostał? Pewnie tak dużo ćwiczę i wiem, że kompresja pozwala na zwiększenie możliwości treningowych i regeneracyjnych organizmu.

www.skinsnet.cz

https://www.youtube.com/watch?v=wXTUk5P1yug

Z pamiętnika biegacza...

Miałem sen, ale nie był to piękny sen. Był to koszmar, który może zdarzyć się w realnym świecie. Nie pisałbym Wam o tym gdyby nie był to biegowy koszmar...

'Biegnę w zawodach, gdzieś w wysokich górach, za mną już sporo kilometrów, jestem w czołówce stawki, a tu nagle nie mogę biec, zaczyna się wewnętrzna walka-biec dalej czy zejść. Ostatecznie schodzę z trasy. Uważam to za porażkę.'-i wtedy się obudziłem! Na szczęście to był tylko przykry sen. Jednak sytuacja jest bardzo realna i istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że może kiedyś się wydarzyć. Pewnie w najmniej oczekiwanym momencie.

Cały ten sen zmusił mnie do refleksji. Czy w rzeczywistości zszedłbym z trasy? Myślałem o tym bardzo długo i powiem Wam szczerze-nie zszedłbym, jedynie tylko w sytuacji gdyby, doznał kontuzji, która uniemożliwiłaby mi kontynuowanie wyścigu. Kryzysy psychiczne i fizyczne są po to by je pokonywać, po każdym takim stajemy się silniejszy bo przekraczamy nową granicę! Od dziecka byłem 'fighterem' nie ważne czy uprawiałem karate, czy grałem w piłkę nożną zawsze walczyłem do końca. Mam świadomość, że kryzysy są i będą, ale gdy staję na starcie nie myślę, że będę musiał z nimi walczyć. Oczyszczam głowę i ruszam, zajmę się nimi gdy mnie 'dopadną'. Nie można martwić się na przód! 'Czysty' umysł przed startem bywa ważniejszy niż godziny treningu fizycznego!

Czy mam złoty środek na kryzysy? Nie ma takowego, przynajmniej mi się tak wydaję! Ja osobiście staram się już podczas treningów, gdy w głowie rodzi się myśl-'zatrzymaj się, przecież to tylko trening, odpocznij' biegnę dalej bo po chwili czuję się mocniejszy. Gdybym się zatrzymał w tym momencie nic by się nie stało, ale moja 'głowa' zapamięta tę słabość i wykorzysta ją pewnie przeciwko mnie. Takie 'ćwiczenia' i schematy zachowań w trudnych sytuacjach są nieocenione podczas walki-gdy dochodzi zmęczenie, presja wyniku.

Czy tych co schodzą z trasy uważam za słabych? Otóż jest zupełnie odwrotnie! Podziwiam ich za odwagę, której ja bym nie miał. Ci co potrafią podjąć taką decyzja, zwłaszcza podczas najważniejszych zawodów sezonu są dla mnie ludźmi, których należy podziwiać. Bo taka decyzja jest zapewne trudniejsza niż kontynuowanie zawodów czy trudy treningu.

Pamiętajcie! Bieganie ultra to nie tylko trening ciało, to również trening własnej psychiki bo to 'głową' się biegnie i 'głową' się wygrywa!

Koszulka, która przebiegła Bieg Rzeźnika-Brubeck Athletic

W dobie dzisiejszych technologii sprzęt do biegania jest taki jakby był produkowany dla NASA. Jednak za tak wysoką technologią idzie też cena. Nie jestem fanem wydawania wielkich pieniędzy na rzeczy biegowe gdyż zużywają się bardzo szybko i często muszę je wymieniać. Jednak z drugiej strony jestem też wybrednym klientem bo szukam towaru, który ma najlepszy przelicznik ceny do jakości. Tym razem pod lupę wziąłem koszulkę ATHLETIC firmy Brubeck, którą otrzymałem do testowania. Jak testować to w najtrudniejszych warunkach-przebiegłem w niej XI Bieg Rzeźnika. Czy zdała egzamin? Nie będę tu pisał epopei narodowej, ale kilka najważniejszych informacji, które mogą Was przekonać do zakupu tego produktu.

Koszulka Athletic została wykonana w technologii bezszwowej i z materiału o właściwościach oddychających, antybakteryjnych i antyalergicznych. Wewnętrzna warstwa wykonana z poliestru szybko odprowadza wilgoć od skóry. Zewnętrzna warstwa poliamidowa odbiera wilgoć i nadmiar ciepła z pierwszej warstwy zapobiegając przegrzewaniu się organizmu. Na klatce piersiowej, plecach i rękawkach umieszczono elementy odblaskowe. Dobra, dobra zaraz mi powiecie, że takie informację to możecie przeczytać na stronie producenta. Jednak nie napisałbym Wam tego gdyby nie pokrywało się to z rzeczywistością.

Pierwszy kontakt-zaraz zaraz nie byłem takim szaleńcem, że koszulkę ubrałem dopiero na start. Wyszedłem w niej parę razy na trening. Czy od razu przekonała mnie do siebie? Początkowo byłem sceptyczny, ale z każdym kolejnym razem byłem coraz bardziej przekonany, że to będzie dobry wybór na tak heroiczną walkę jaką był Bieg Rzeźnika. Przejdźmy do suchych faktów. Koszulka firmy Brubeck jest:

           - miła w dotyku,

           - dobrze przylega do ciała na całej swojej powierzchni - według mnie to duży atut bo miałem już,            które idealnie pasowały na klatce piersiowej, a na plecach mi odstawały,

- bardzo dobrze odprowadza pot i ciepło – bardzo dobrze spisuje się podczas treningów w ciepłe dni,

 

 - szybko schnie,

  

- materiał nie podrażnia skóry-zero otarć po całej trasie Biegu Rzeźnika,

- nie posiada zbędnych nadruków – można samemu umieścić co się chcę na powierzchni koszulki,


- koszulka zachowuje swoje właściwości po praniu,


- bardzo dobrze współpracowała z plecakiem, z którym biegłem-nie przesuwała się ani na chwilę,

Czy warto zainwestować w koszulkę firmy Brubeck? Według mnie koszulka Athletic jest świetnym rozwiązaniem dla każdego biegacza. Myślę, że spełni oczekiwania najbardziej wymagających biegaczy. Sprawdziłem ją na własnej 'skórze' i mogę Wam ją z czystym sumieniem polecić. 

Tu podaję Wam link do strony producenta gdzie możecie zobaczy koszulkę w projekcji 360 stopni:)

 http://brubeck.pl/pl/content/koszulka-m%C4%99ska-athletic-z-kr%C3%B3tkim-r%C4%99kawem

 

Żele Agisko czyli mercedes wsród 'paliw' dla biegaczy!

Dlaczego żele Agisko?

Na rynku jest wiele firm, które dostarczają sportowcom, żeli energetycznych wykorzystywanych podczas intensywnego wysiłku fizycznego, ale żele Agisko mają cechy, które je wyróżniają i powodują, że są wyjątkowe!

Opakowanie:

Według mnie standardowe, bardzo poręczne można trzymać w dłoni, łatwo włożyć do uchwytów przy pasku biegowym czy kieszonek w plecaku. Lekkie nacięcie w okolicy ustnika ułatwiające oderwanie końcówki. Osobiście polecam przed startem delikatne wydłużenie nacięcia.

Smak:

Dla mnie bardzo dobry. Ani słodki, ani słony. Co tu dużo pisać-podczas Biegu Rzeźnika zjadłem sporo żeli Agisko i nie było mi za słodko w ustach czy mnie nie zemdliło ani przez chwilę!

Tolerancja i przyswajalność:

Testowałem żele na czczo, przed i w trakcie biegu. Myślę jednak, że największy test żele miały podczas Biegu Rzeźnika. Żadnych problemów żołądkowych, stopniowe uwalnianie energii-jak dla mnie żel idealny! Obie te cech tzn brak 'rewolucji żołądkowo-jelitowych' i stopniowe uwalnianie energii sprawiają, że żele Agisko są wyjątkowe! Dlaczego? Ileż razy słyszałem od biegaczy, że 'żel mi nie siadł' czy 'ten, żel to taki chwilowy strzał energetyczny'. Skąd się bierze ta wyjątkowość u Agisko? W składzie, żeli są różne rodzaje węglowodanów i średnio łańcuchowych kwasów tłuszczowych i to dzięki takiej, a nie innej kombinacji żele dostarczają stopniowo energii co uważam za niezbędny element podczas biegów długodystansowych.

Inną bardzo ważną informacją jest to, że jedna saszetka żelu Agsiko dostarcza dużo więcej kalorii niż, żele innych firmy! To kolejny argument, który utwierdza mnie w tym, że Agisko jest świetnym wyborem! Nie muszę brać całej 'walizki żeli' na bieg kiedy jedno opakowanie Agisko często odpowiada trzem opakowaniom innej firmy! Nie jest to bez znaczenia gdy podczas biegu musisz biec z całym ekwipunkiem i chcesz zredukować wagę do minimum.

Żele Agisko były ze mną na Biegu Rzeźnika-10 miejsce, Bieg Sokoła w Zakopanem, 2 Nocny Półmaraton Wrocławski oraz innych biegach i treningach. Nigdy mnie nie zawiodły i będę po nie sięgał dalej!



P.S Jedna saszetka Agsiko to, aż 348Kcal!

Inne ciekawe informację o tym jak trenuję i w czym znajdziecie też na moim profilu na Facebook'u www.facebook.com/kamilbiegiem

Rzeźnik

Człowiek chcę zawsze więcej i więcej! Gdy ukończyłem swój pierwszy maraton wiedziałem, że to jeszcze nie to! Usłyszałem wtedy o legendarnym Biegu Rzeźnika-blisko 80 km po górach. Pomyślałem, że kiedyś, za kilka lat  na pewno ukończę te zawody. Nie przypuszczałem, że swoje marzenie zrealizuje w nieco ponad rok! Tak właśnie się stało- na niespełna 2 lata od rozpoczęcia 'poważnego' biegania stanąłem na starcie w Komańczy! Jednak opowiem jak było od początku!

W Bieszczady dotarłem z Ewą i tatą w środę. Na miejscu okazało się, że mamy pokój na przeciwko...Kamila Leśnika. Środowisku ultrasów nie muszę przedstawiać tego nazwiska! Mogę powiedzieć, że niespodziewanie od samego początku mojej przygody z Biegiem Rzeźnika obracałem się w niezłym towarzystwie.

Czwartek-to przygotowanie sprzętu na przepaki, analiza taktyki biegu, odprawa z Marcinem Świercem! Humor dopisuję-zero stresu, cieszę się tym co mnie czeka już za kilka godzin. O dziwo zasypiam na kilka godzin.

Piątek 1:00 pobudka, śniadanie-2:15 wyjazd do Komańczy. Start 3:30 to godzina zero czy może godzina Rzeźnika. Blisko 600 par rusza, rozświetlając ciemność jak świetliki swoimi czołówkami! Pierwszy odcinek biegu to asfalt przez 7 km-ach człowiek chciałaby pędzić, ale głowa wiedziała, że do mety jeszcze kawał drogi i nie ma się co podpalać. Póżniej kilka kilometrów biegu góra/dół i doceramy do pierwszego punktu kontrolnego - Przełęcz Żebrak-ok 16.7 km od linii startu-łyk wody i biegniemy dalej. Mamy 8 min zapasu do zakładanego czasu w tym miejscu. Kolejne kilometry to delikatne podbiegi, zbiegi i odcinki po prostym. Wyprzedzamy, wyprzedzają nas-czyli bardzo mocno się tasujemy. Przed godziną 7 meldujemy się na przepaku w Cisnej. Mamy już za sobą 32 km. Czas dalej lepszy od zakładanego. Z Cisnej zabieramy plecaki i ruszamy dalej. Zaraz po przepaku rozpoczyna się bardzo mocne podejście. Po jakimś czasie osiągamy odpowiedni pułap wysokośći i ruszamy mocno gdyż już teraz do najbliższego przepaku nie będzie ciężkiej walki na podejściach. 56 km przepak Smerek - czujemy się dobrze, ale teraz dopiero ma zacząć się piekło w postaci dwóch połonin. Pierwsza połonina Wetlińska mimo wszystko nie dała się nam mocno w kość-na grzbiecie wyprzedzamy jedną ekipę. Mijamy Chatkę Puchatka i rozpoczynamy zbieg po 'schodach'  i co? Mam kryzys psychiczny, czuję, że może być ciężko mimo, że do mety już nie jest tak daleko. Kryzys malował mi się na twarzy z tego co się później dowiedziałem. Docieramy do ostatniego punktu kontrolnego Berehy Górne to już 68 km walki za nami! Ja dalej toczę walkę z moją głową, a tu pojawia się kryzys fizyczny. Droga na połoninę Caryńską to prawdziwa droga krzyżowa-kryzys za kryzysem. Musiałem zapanować nad swoją głową-'jesteś dobrze przygotowany więc dasz radę', 'dopóki walczysz jesteś zwycięzcą' i wiele innych takich 'złotych myśli' musiałem przytoczyć swojej głowie. Nieoceniona była rola Michała, który wspierał mnie podczas tej męki. Jednak się udało, zdobyliśmy grzbiet połoniny i można było pędzić do mety. Już wtedy wiedziałem, że nie odpuścimy i moja w tym rola żeby ten w miarę płaski odcinek, a później zbieg dobrze wykorzystać. Na ok 1 km przed metą ujechała mi noga na błocie-gleba, rozwalone kolana, ale zebrałem się i pędzimy dalej. Wybiegamy z lasu-"Chłopaki jeszcze 500 metrów dajecie"-taki tekst usłyszeliśmy od przechodzących ludzi. Mijamy kładkę na rzece, zakręt i meta! Jesteśmy 10 drużyną, a czas to 9 h 32 min! Zakładaliśmy wynik w granicach 10 h! Okazało się, że stworzyliśmy niezły duet z Michałem-mimo, że nigdy nie biegaliśmy razem. Uzupełnialiśmy się na całej długości trasy.


Najmilsze momenty?  Ewa i tata na punktach kontrolnych, dzieci, które pomagały na przepakach oraz turyści, którzy nas dopingowali na trasie!

Najtrudniejszy moment? Podejście na połoninę Caryńską! Na pewno się jeszcze nie raz z nią zmierzę!

Czego żałuje? Mogłem więcej po pracować na podejściach! W głowie wciąż mam to, że była szansa na walkę o pudło gdyśmy ruszyli dalej na trasę hardcore!  Apetyt rośnie w miarę jedzenia!

Czy bolało? Bolało, ale najbardziej to dwa dni po biegu! Na trasie nie czujesz bólu tylko charakterystyczne uczucie biegu na sztywnych nogach!

Dlaczego? Bo mogę, bo chcę mieć piękne wspomnienia!

Czy może być lepiej niż 10 miejsce i 9:32? Nie może, a będzie! Wiem co muszę poprawić, nad czym pracować!

Czy chciałem zejść z trasy? Na szczęście mój kryzys nie doprowadził mnie do takiego dylematu!

Czy czuję się gotowy na UTMB? Nie, na pewno jeszcze nie! Jak tam pojadę to nie po to, żeby ukończyć tylko, żeby pokonać trasę w jak najlepszym czasie. Inna opcja nie wchodzi w grę! Po drodze do realizacji tego marzenia jeszcze inne biegi ultra!

Przemyślenia? Nie byłby tego sukcesu gdyby nie ciężka praca, wsparcie Ewy, rodziców! Na sukces jednostki wpływa praca wielu ludzi! Dziękuje im za to, że wierzą we mnie! Poza tym wiem ile jeszcze mi brakuję, żeby osiągnąć poziom taki jaki mi się marzy-jestem świadom swoich braków!

MP Lekarzy na 10 km/ Bieg Fiata

Zawody? Do niedawna traktowałem je jako świetną zabawę, sprawdzały moje możliwości czy dam radę pokonać dany dystans! Przypomniałem sobie zaczynając pisać ten wpis mój pierwszy start-Bieg Sylwestrowy w Krakowie. Bieg odbył się na dystansie 5 km. Dobiegłem do mety z dwoma przerwami a czas był powyżej 30 min. Czy się cieszyłem? Pewnie nie ważne było miejsce ani czas. Dla mnie liczyło się, że dałem radę! Zawody były odskocznią od zwykłego biegania wciągu tygodnia, mogłem spotykać wielu biegaczy czy też kolekcjonować pamiątkowe medale. Nie powiem, że dziś mnie to nie cieszy  czy nie jest to dla mnie ważne jednak obecnie na pierwszy plan wysunęła się walka o wysokie lokaty i bardzo dobre czasy-mierzę tu siły na zamiary nie celuje w wyniki nieosiągalne dla amatorów. Takie podejście do sprawy nie jest najlepszym sposobem funkcjonowania w moim małym świecie sportu, ale ja lubię czuć presję!


Niestety podczas ostatnich MP to chyba przez presję jaką na swoje barki sam sobie nałożyłem nie zdołałem wypełnić swoich celi! Już na samym starcie nie mogłem uspokoić oddechu, a i po pierwszych krokach po przekroczeniu linii startu nie zmieniło się to..Pierwszy kilometr mimo to wypadł bardzo dobrze 3:23 więc w tempie na jakie liczyłem. Drugi był nieco wolniejszy, ale na tym odcinku miałem do tego prawo. Krytyczne trzy kilometry w środku biegu, kiedy nogi chciały bardzo, ale głowa nie współpracowała. Chciałem biec szybciej, ale nie mogłem... Liczyłem jeszcze na bardzo długi finisz, ale nie miałem się z kim zabrać, żeby gonić resztę stawki, a sam chyba jeszcze nie potrafię. Ostatnie 500 m gdy poczułem atmosferę mety i ludzi stojących wzdłuż trasy-dałem sobie radość biegania wyprzedzając jeszcze 3 biegaczy. Wpadłem na metę-3 oddechy i już mógłbym biec, a przecież powinienem tam wpaść i paść. Dlaczego nie pobiegłem szybko? Czy jestem jeszcze za wolny?Nie sadzę! Problemem jest jeszcze małe obieganie w zawodach na takim poziomie walki oraz głowa, która musi koordynować całe ciało i umysł.


Każdy start to nowe doświadczenie, a każda porażka jest lekcją, która musi stanowić silne podstawy do wygranej, która zapewne nadejdzie! Jestem rządny rewanżu i mam ogromną chęć pokazania sobie, że już teraz jestem gotowy na ściganie się na wyższym poziomie!

Dziękuje moim bliskim, że byli ze mną, że znosili moje nerwy i zapewne biegli w głowach razem ze mną! Dziękuję firmie Agisko Polska za energię, której mi nie brakło na trasie! 

Dlaczego biegam?

Na pytanie za dane w tytule nie potrafię odpowiedzieć jednoznacznie z perspektywy całego dotychczasowego mojego 'życia biegowego'. Swoją przygodę rozpocząłem bo byłem co by tu nie mówić grubasem czy jak inni mówili pączkiem. Wtedy powiedziałbym, że biegam dlatego bo chcę pozbyć się nadmiaru kilogramów! Gdy osiągnąłem to przeszedłem do etapu biegam, żeby utrzymać taką wagę i sylwetkę jaka mnie zadowalała gdy patrzyłem w lustro. Traktowałem bieganie jako zło konieczne, a wyjścia na trening nie były przyjemnością tylko obowiązkiem-'Zjadłem tyle więc muszę to spalić co zjadłem...' Po tych dwóch etapach rozpoczęła się wstępna faza bycia pasjonatem biegania-postawiłem sobie cel przebiec maraton. Tak się pojawił kolejny powód dlaczego biegałem. Jednak to jeszcze nie było to dlaczego dziś biegam, ale było/jest bardzo ważnym punktem w mojej 'karierze biegacza'. Pokonanie dystansu maratońskiego pokazało mi kim jestem i gdzie mogę dojść dzięki konsekwencji i wytrwałości. Zakochałem się w bieganiu maratonów, atmosferze jaka im towarzyszy-dlatego bardzo żałuje, że w tym sezonie może mi się nie udać wystartować w klasycznym biegu maratońskim:/ Maraton był tylko wstępem do biegania jakie dziś mnie kręci! Długie biegi, bardzo długie pełne pięknych widoków, obcowania z naturą. Biegi w których mam możliwość obcowania sam na sam ze sobą.Nie ma znaczenia czy to lasy, pola czy góry. Dla mnie jest ważna ta chwila, ten magiczny moment bycia sam na sam z samym sobą! Kiedy każdy kolejny krok to wielki zastrzyk pozytywnej energii przekładającej się na radość, którą staram się 'zarażać' innych! Te ostatnie zdania są mocno utopijne i pewnie kiedyś moje bieganie będzie na tym właśnie wyłącznie polegać! Dziś biegam po to, żeby zrealizować swoje dziecięce i młodzieńcze marzenia bycia sportowcem. Dlatego staram się na dać z siebie maksimum podczas treningów, zawodów. Trenuję z pełną świadomością tego, że drogę którą wybrałem jest pełna wyrzeczeń, mozolnej ciężkiej pracy, pokonywania własnych słabości, ale daje mi wiele satysfakcji! Bo nikt już mi nie zabierze chwil gdy mogłem cieszyć się z moimi bliskimi NASZYM wielkim sukcesem podczas MP Lekarzy na 15 km. Tak NASZYM bo gdyby nie ONI pewnie, aż tak daleko bym nie zaszedł! Chcę więcej takich chwil bo wtedy moje wielkie marzenia stają się rzeczywistością w której moja skromna osoba odgrywa jedną z pierwszoplanowych ról!

Rozpocząłem pisząc, że tak naprawdę nie wiem dlaczego biegam dziś. Może gdyby, zabrakło któregoś z tych etapów/motywacji podczas mojej przygody z bieganiem nie biegałbym dziś dalej...Powiem Wam, że to nie ważne dlaczego biegacie czy uprawiacie inny sport! Ważne jest to, że potraficie wyjść poza swoją strefę komfortu i robić rzeczy o których inni boją się nawet pomyśleć! Bądźcie inspiracją dla tych co się boją marzyć!

W niedzielę gdy większość społeczności biegowej będzie skoncentrowanych na CRACOVIA MARATONIE ja będę rywalizował w Bielsku Białej w MP Lekarzy na 10 km. Cele są jasne-walka o życiówkę, która powinna dać dobre miejsce w klasyfikacji! Trzymajcie kciuki!